Δεν υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι, μόνο τοξικές επιλογές
Ότι σε κρατάει με το ζόρι θες να μου πεις. Σου έχει βάλει το πιστόλι στον κρόταφο και είσαι μια απόσταση αναπνοής από το θάνατο. Παίζεται η ζωή σου κορόνα γράμματα σε τούτη εδώ την ιστορία και αναπνέεις με την ευγενική χορηγία μαγικής χαρτοσακούλας. Η ψυχρή αίσθηση ενός ακόμα χαστουκιού της ζωής σε αφοπλίζει κι εσύ εμμένεις πεισματικά σε μιαν υπομονή επίπλαστη. Επίπλαστη και ψεύτικη φυσικά. Σαν τα παραμύθια του κάποτε και τα παραμυθιάσματα του τώρα. Βαφτίσαμε «υπομονή» το βόλεμα, τέκνο μιας παντρειάς ανώμαλης, του φόβου και της απληστίας. Γιατί μένεις με το στόμα ανοιχτό; Δεν καταλαβαίνω. Σου φαίνονται παράλογα τα όσα λέω, την ίδια στιγμή που μέσα σου βαθιά ξέρεις; Στο τελευταίο στάδιο τοξικότητας έφτασες. Πόσο πιο κάτω ακόμα, πες μου. More Magic



