Ό,τι αξίζει δεν πονάει και είναι δίπλα σου
Γραμμένο με σπρέι, αποτυπωμένο σε ένα κάρο τοίχους στους δρόμους, χαραγμένο σε ξύλινα τραπέζια κουτουκιών, μα και σε θρανία, σιγοτραγουδημένο βράδια αξημέρωτα αλκοολούχα, κλεισμένο και βαθιά κρυμμένο σε μαγικές, σκοτεινές κρυψώνες στην άκρη του μυαλού σου και αμέτρητες φορές ειπωμένο σε συζητήσεις μεταφιλοσοφικές με φίλους και γνωστούς αυτό το στιχάκι του κατά τα άλλα υπέροχου άσματος «Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο». Ξέρεις πολύ καλά σε ποιόν στίχο αναφέρομαι. «Ό,τι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο…» More Magic

