Do

Ότι σε κρατάει με το ζόρι θες να μου πεις. Σου έχει βάλει το πιστόλι στον κρόταφο και είσαι μια απόσταση αναπνοής από το θάνατο. Παίζεται η ζωή σου κορόνα γράμματα σε τούτη εδώ την ιστορία και αναπνέεις με την ευγενική χορηγία μαγικής χαρτοσακούλας. Η ψυχρή αίσθηση ενός ακόμα χαστουκιού της ζωής σε αφοπλίζει κι εσύ εμμένεις πεισματικά σε μιαν υπομονή επίπλαστη. Επίπλαστη και ψεύτικη φυσικά. Σαν τα παραμύθια του κάποτε και τα παραμυθιάσματα του τώρα. Βαφτίσαμε «υπομονή» το βόλεμα, τέκνο μιας παντρειάς ανώμαλης, του φόβου και της απληστίας. Γιατί μένεις με το στόμα ανοιχτό; Δεν καταλαβαίνω. Σου φαίνονται παράλογα τα όσα λέω, την ίδια στιγμή που μέσα σου βαθιά ξέρεις; Στο τελευταίο στάδιο τοξικότητας έφτασες. Πόσο πιο κάτω ακόμα, πες μου. More Magic

Πόσες φορές βρεθήκατε αντιμέτωποι με συμπεριφορές ανθρώπων που θεωρούσατε πως κάποτε «γνωρίζατε απ’ έξω κι ανακατωτά» και ξαφνικά ένα βλέμμα τους μόνο αποκρουστικό σας πάγωσε και σας έβαλε σε μια διαδικασία να αναθεωρήσετε; Πόσες φορές αλλάξατε δρόμο όταν κάπου στο βάθος αχνοφαινόταν ένας παλιός σας γνωστός που κάποτε κάνατε πολλή παρέα, αλλά πλέον δε θέλετε ούτε να τον ξέρετε; Πόσες φορές σας άγχωσε το γεγονός οτι «πρέπει» αναγκαστικά να βρεθείτε σε ένα χώρο με πρόσωπα γνώριμα που δε σας λένε τίποτα ουσιαστικά, αλλά επιβάλλετε να είστε; Γνωρίζετε ακριβώς για ποιο πράμα μιλάω. Αλλάζουμε. More Magic

Πόσες φορές είπες «ναι» σε μια έξοδο με φίλους, ενώ ήσουν τόσο κουρασμένος και το μόνο πράγμα που σε ένοιαζε ήταν να ταβλωθείς στο αναπαυτικότατο, υπέρδιπλο κρεβάτι σου; Πόσες φορές αναγκάστηκες να αφήσεις αυτό το ατελείωτο συμμάζεμα του σπιτιού σου για να τρέξεις να κλείσεις υποθέσεις άλλων, αφήνοντας στη μέση τις δικές σου; Άλλες πόσες κούνησες συγκαταβατικά το κεφάλι και με ένα φωτεινό χαμόγελο προσωπείο δέχτηκες προτάσεις που δε σε γοήτευαν και τόσο και άλλες πόσες, απλά προσποιήθηκες προκειμένου να είναι οι άλλοι καλά και να ικανοποιηθούν να συνεχίσεις σε ένα βράδυ αλκοολούχο, το οποίο μόνο βαβούρα και κακή ενέργεια σου προσέφερε; More Magic