Φοβού τους στερημένους
Σε κοιτάζουν επίμονα, έντονα, αναγνωριστικά. Πολλές φορές ανταγωνιστικά, κάνοντάς σε να νιώθεις πως έχουν το βλέμμα του τρελού και αυτό το λευκό στη ματιά τους. Το λευκό του κενού, της ανεκπλήρωτης μανίας, του απωθημένου.Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που μπερδεύουν τη ζάχαρη με το αλάτι το πρωί και ο καφές τους σπάνια πίνεται. Κάθε φορά ψιθυρίζουν στον εαυτό τους πως τα ‘χουν χαμένα και ξεσπούν σαν αγρίμια εγκλωβισμένα σε κλουβιά από σίδερο. More Magic





