Καρμικοί έρωτες

Λένε ότι οι καρμικοί έρωτες έρχονται για να μας διδάξουν κάτι. Δεν ξέρω αν πιστεύω πραγματικά στο κάρμα, αυτό που όμως σίγουρα ξέρω είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που εμφανίζονται στη ζωή μας με μια ένταση σχεδόν ανεξήγητη. Σαν να τους έχουμε ξανασυναντήσει κάπου, σε μια άλλη εκδοχή μας, σε μια άλλη εποχή, ή απλώς σε ένα σημείο του εαυτού μας που δεν είχαμε ακόμη ανακαλύψει.

Δεν είναι πάντα “απλοί” αυτοί οι έρωτες. Έχουν μια περίεργη δύναμη να μας τραβούν κοντά και ταυτόχρονα να μας αναστατώνουν. Σαν να κρατούν έναν καθρέφτη μπροστά στο πρόσωπό μας και μας ζητούν να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά. Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Για την ακρίβεια, μόνο εύκολο δεν είναι. Είναι όμως απελευθερωτικό. Και ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που ο καρμικός έρωτας, είναι ένας “σωστός έρωτας”.  Και σωστός έρωτας, -τουλάχιστον για εμένα-, σημαίνει αληθινός. Σε φέρνει πιο κοντά σε κομμάτια του εαυτού σου που ίσως δεν είχες κοιτάξει ποτέ μέχρι τώρα. Σε ταράζει και ταυτόχρονα να σε ξυπνά. Σου θυμίζει ότι μέσα σου υπάρχει ακόμη χώρος για ένταση, για ευαισθησία, για εκείνη τη λεπτή συγκίνηση που δεν εξηγείται -σχεδόν ποτέ- με λόγια.

Πρόσφατα μου μίλησαν για έναν τέτοιο έρωτα και σκέφτηκα πόσο σπάνιο είναι τελικά να συναντιούνται δύο άνθρωποι με αυτόν τον τρόπο: όχι απλώς να έλκονται, αλλά να αναγνωρίζονται.  Σαν να λέει ο ένας στον άλλον, χωρίς να το καταλάβουν αμέσως: «Όχι μόνο σε ξέρω, αλλά σε έχω ζήσει κιόλας». Και ίσως… σε ξαναζήσω ή ήδη σε ξαναζώ.