Τα πραγματικά green flags

Αν περάσει κανείς πέντε λεπτά στα social media, θα πιστέψει ότι το dating έχει μετατραπεί σε παιχνίδι επιβίωσης. Red flags παντού.

Αν αργήσει να απαντήσει. Αν απαντήσει πολύ γρήγορα. Αν είναι πολύ κοινωνικός. Αν δεν είναι αρκετά κοινωνικός. Αν μένει μόνος του. Αν μένει με συγκάτοικο ή τη μαμά του. Αν κάνει ψυχοθεραπεία. Αν δεν κάνει.

Κάποιες φορές έχω την αίσθηση ότι δεν γνωρίζουμε πλέον ανθρώπους. Τους αξιολογούμε. Και δεν μας αδικώ (διάβασε εδώ). Ζούμε σε μια εποχή που μας έχει μάθει να προσέχουμε τα σημάδια (πολύ καλώς) και να μην αγνοούμε όσα κάποτε προσπερνούσαμε. Όμως, αναρωτιέμαι αν κάπου στην πορεία αρχίσαμε να εστιάζουμε τόσο πολύ σε όσα μπορεί να πάνε στραβά, που ξεχάσαμε να αναγνωρίζουμε όσα πάνε σωστά.

Έχοντας πατήσει εδώ και καιρό τα πρώτα -άντα, παρατηρώ όλο και πιο συχνά ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ψάχνουν το τέλειο. Ψάχνουν κάποιον με τον οποίο μπορούν να χτίσουν κάτι αληθινό. Και ίσως γι’ αυτό αξίζει να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τα green flags.

(Ναι, είναι πολύ πιο σημαντικά απ’ όσο νομίζουμε).

Συναισθηματική διαθεσιμότητα

Αν έπρεπε να διαλέξω μόνο ένα green flag, θα διάλεγα αυτό.

Γιατί χωρίς αυτό, όλα τα υπόλοιπα καταρρέουν (αργά ή γρήγορα).

Η συναισθηματική διαθεσιμότητα δεν σημαίνει ότι κάποιος μιλάει συνεχώς για τα συναισθήματά του ή ότι έχει διαβάσει όλα τα βιβλία αυτοβελτίωσης που κυκλοφορούν. Σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο σπάνιο: ότι μπορεί να μείνει παρών όταν τα πράγματα αποκτούν βάθος.

Ότι δεν εξαφανίζεται μόλις η σχέση περάσει από το φλερτ στην πραγματική σύνδεση. Ότι δεν αλλάζει θέμα όταν η συζήτηση γίνεται δύσκολη. Ότι δεν κρύβεται πίσω από ένα «είμαι μπερδεμένος» (ω θεοί, πόσο με το κουτάλι το έχουμε φάει αυτό!) κάθε φορά που χρειάζεται να εκφράσει κάτι ουσιαστικό.

Ότι εν ολίγοις, μπορεί να είναι ΕΚΕΙ.

Ασφάλεια

Ξέρω, η ασφάλεια δεν ακούγεται ιδιαίτερα sexy.

Δεν κάνει την καρδιά να χτυπάει σαν τρελή. Δεν έχει το δράμα στις 3.00 το πρωί, ούτε τα μηνύματα που αναλύονται στο group chat με τις κολλητές για ώρες. Όμως να σου πω τι έχω καταλάβει; H ασφάλεια είναι από τα πιο υποτιμημένα πράγματα στις σχέσεις (που οριακά θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία!).

Σκέψου το: κάποιος που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής. ΑΣΦΑΛΗΣ! Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να μαντεύεις. Δεν χρειάζεται να αποκωδικοποιείς κάθε μήνυμα σαν πράκτορας της CIA. Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι αν σήμερα σε θέλει και αύριο όχι.

Υπάρχει μια ηρεμία σε αυτό (που προσωπικά βρίσκω ακραία ελκυστική). Και καμιά φορά η ηρεμία μοιάζει λιγότερο συναρπαστική μόνο επειδή έχουμε συνηθίσει να μπερδεύουμε το άγχος με τη χημεία. Διάβασέ το ξανά αυτό.

Συνέπεια

Αν τα social media αγαπούν κάτι είναι τις μεγάλες χειρονομίες, τα εντυπωσιακά λόγια, τις βαρύγδουπες δηλώσεις. Η ζωή όμως χτίζεται συνήθως από πολύ πιο «βαρετά πράγματα». Από το να πάρει τηλέφωνο όταν είπε ότι θα πάρει. Από το να εμφανιστεί όταν είπε ότι θα εμφανιστεί. Από το να μην αλλάζει προσωπικότητα κάθε εβδομάδα.

Η συνέπεια είναι η μαγική φόρμουλα που χτίζεται η εμπιστοσύνη. Και αν το καλοσκεφτούμε, οι περισσότεροι άνθρωποι που μας έκαναν να νιώσουμε πραγματικά ασφαλείς στη ζωή μας δεν το πέτυχαν με μεγάλα λόγια. Το πέτυχαν επειδή ήταν εκεί, (ξανά και ξανά).

Η ικανότητα να αναλαμβάνει ευθύνη

Θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Ένα από τα μεγαλύτερα green flags είναι κάποιος που μπορεί να πει: «Έχεις δίκιο. Έκανα λάθος.». Χωρίς περιστροφές, χωρίς «αλλά…», χωρίς να φταίει ο ανάδρομος Ερμής, η παιδική του ηλικία και η κοινωνία γενικότερα.

Ειλικρινά, νομίζω πως σε αυτό το green flag δε χρειάζεται να πω πολλά: οι ώριμοι άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που δεν κάνουν λάθη. Είναι εκείνοι που δεν χρειάζονται ολόκληρη ομάδα υπεράσπισης κάθε φορά που κάνουν ένα. End of story.-

Χώρος για να είστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι

Κάποτε, υπήρχε μια θεωρία ότι «καλή σχέση» σημαίνει να κάνετε τα πάντα μαζί. Ξέρεις τώρα, ίδια χόμπι, «αχ μας αρέσει τόσο το σινεμά!», ίδιες παρέες, ίδιες απόψεις και λοιπά γλυκανάλατα (pour moi) #μαζί. Σήμερα ξέρουμε καλύτερα.

Οι υγιείς σχέσεις δεν ζητούν από κανέναν να μικρύνει για να χωρέσει μέσα τους. Δεν απαιτούν να εγκαταλείψεις κομμάτια του εαυτού σου για να αποδείξεις την αγάπη σου. Το αληθινό green flag είναι να μπορεί κάποιος να αγαπά αυτό που είσαι, χωρίς να προσπαθεί διαρκώς να σε μετατρέψει σε κάτι άλλο. Και να σε γουστάρει ακριβώς γι’ αυτό. Και να σου το δείχνει.

Ίσως τελικά τα green flags να μην είναι τόσο εντυπωσιακά όσο τα red. Δεν γίνονται viral βίντεο. Δεν έχουν δράμα. Δεν έχουν plot twists.

Έχουν όμως κάτι πολύ πιο σπάνιο.

Την ικανότητα να σε κάνουν να νιώθεις ότι μπορείς να χαλαρώσεις.

Και σε μια εποχή που όλοι είμαστε διαρκώς σε επιφυλακή, αυτό ίσως είναι το πιο ελκυστικό χαρακτηριστικό απ’ όλα.