Magic Diaries #34: Ο Οκτώβρης είναι λίγο πιο προσωπικός για μένα

Ο Οκτώβρης έχει κάτι που μου αρέσει πολύ: δεν ζητάει να ξεκινήσεις από την αρχή. Σε καλεί απλώς να μπεις λίγο πιο βαθιά μέσα στη ζωή σου.

Τα φύλλα αλλάζουν χρώμα, τα απογεύματα μικραίνουν, τα σπίτια αρχίζουν να γεμίζουν ξανά με πορτατίφ και κεριά –ω θεοί, λατρεύω αυτή την ατμόσφαιρα!- και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά επιστρέφει εκείνη η γνώριμη ανάγκη για ουσία.

Ε, εντάξει. Είναι και τα γενέθλιά μου (!).

Και τι συμβαίνει στα γενέθλιά μου πια, σχεδόν αυτόματα; Αναστοχασμός. Όχι από εκείνον τον βαρύ, γλυκόπικρο, με τρεις φουσκάλες, τον «πού θα είμαι σε πέντε χρόνια;». Τον άλλο. Τον πιο προσωπικό.

Σκέφτομαι με ποιους ανθρώπους περπάτησα μέχρι εδώ. Ποιοι έμειναν. Ποιοι απομακρύνθηκαν. Ποιοι ήρθαν αργότερα και, χωρίς να το καταλάβω, έγιναν σημαντικοί. Και κυρίως, σκέφτομαι κάτι που μεγαλώνοντας γίνεται όλο και πιο καθαρό: με ποιους θέλω να συνεχίσω. Και με ποιους όχι.

Γιατί κάποια στιγμή η ζωή παύει να είναι μόνο θέμα του πού θέλεις να πας. Είναι και θέμα του ποιοι θέλεις να είναι δίπλα σου όταν φτάσεις εκεί. Και κάπως έτσι σκέφτομαι και το MagicMe.

Ο Οκτώβρης βρίσκει το MagicMe αλλιώς

Το MagicMe μεγαλώνει. Κι όσο μεγαλώνει, μεγαλώνει μαζί του κι αυτό που ονειρεύομαι για εκείνο.

Αυτή τη σεζόν ανοίγουν νέες συνεργασίες, έρχονται καινούριες φωνές, ιδέες, δράσεις. Κάποιες έχουν ήδη ξεκινήσει. Κάποιες τώρα γεννιούνται. Και ξέρεις κάτι; Αυτό είναι ίσως το πιο συναρπαστικό κομμάτι.

Γιατί ένα μέσο δεν μεγαλώνει μόνο όταν έχει περισσότερα άρθρα, clicks ή προβολές. Μεγαλώνει όταν μεγαλώνει ο κόσμος που το κατοικεί. Κι εγώ θέλω ο κόσμος του MagicMe να γίνει μεγαλύτερος. Όχι απλώς σε αριθμό.

Πιο ανοιχτός. Πιο γενναιόδωρος. Πιο τολμηρός. Πιο ενδιαφέρων.

Τι χωράει, λοιπόν, από εδώ και πέρα;

Αυτό είναι ένα από τα ωραία του να μεγαλώνεις: αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι δεν χρειάζεται να χωράς παντού. Ούτε εσύ. Ούτε οι ιδέες σου. Ούτε, τελικά, το ίδιο σου το δημιούργημα. Είχα ποτέ κανέναν καημό να χωρέσω; Όχι ιδιαίτερα. Όταν όμως δημιουργείς κάτι ευρύ και ανοιχτό, που αγαπάς, νοιάζεσαι και είναι (και) το πάθος σου, κάνεις διάφορες σκέψεις.

Φέτος, θέλω να γίνουμε ένας περισσότερο διαφορετικός χωροχρόνος.

Με ανθρώπους που έχουν κάτι αληθινό να φέρουν στο τραπέζι. Περισσότερες ιστορίες που μας κάνουν να σταματάμε για λίγο και να κοιτάμε κάτι αλλιώς. Brands που θέλουν να συναντήσουν τις γυναίκες που μας διαβάζουν με τρόπο ουσιαστικό, χωρίς να χρειάζεται να φωνάξουν για να τις κερδίσουν. Νέες φωνές, ιδέες, αφορμές για να συναντηθούμε.

Και, κυρίως, πράγματα που ακόμη δεν ξέρουμε ότι θα δημιουργήσουμε.

Γιατί αυτό αγαπώ περισσότερο στο MagicMe.

Ότι δεν ξεκίνησε με ένα τέλειο business plan, αλλά με μια ανάγκη. Να φτιάξω έναν χώρο για όσα συμβαίνουν ανάμεσα: στις αλλαγές, στις αμφιβολίες, στις επιθυμίες, στις σχέσεις, στις νέες εκδοχές μας. Και τώρα, λίγα χρόνια μετά, νιώθω ότι αυτός ο χώρος όλο και ανοίγει.

Έχει ανθρώπους που τον διαβάζουν, τον στηρίζουν, γράφουν μαζί του, δημιουργούν μαζί του, τον συστήνουν σε άλλους. Και αυτό, ειδικά στα γενέθλιά μου, το νιώθω λίγο πιο έντονα.

Ο Οκτώβρης μόλις ξεκίνησε.

Και, ειλικρινά;

Έχω πολύ καλή αίσθηση γι’ αυτό που έρχεται. ✨

Stay in your Magic love,

Μάρη