New year, same me (και είναι μια χαρά)

Κάθε νέα χρονιά μας βρίσκει με λίστες, στόχους και «πλάνα εξέλιξης». Ίσως βέβαια δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τίποτα για να νιώσουμε καλύτερα. Ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι να μείνουμε πιο κοντά σε αυτό που είμαστε ήδη.

Κάθε Ιανουάριος ξεκινά με το ίδιο playlist: νέοι στόχοι, νέα ξεκινήματα, νέα εκδοχή του εαυτού μας που –θεωρητικά– θα είναι πιο fit, πιο παραγωγική, πιο zen, πιο όλα. Την πρώτη εβδομάδα το πιστεύουμε τόσο που δίνουμε όλο μας το είναι σε αυτή την κατεύθυνση, τη δεύτερη αισθανόμαστε ότι έχουμε ήδη στραγγιχτεί ενεργειακά από την υπερπροσπάθεια, την τρίτη, κάπως «μαγικά» η ζωή επανέρχεται στους γνωστούς της ρυθμούς και το «new year, new me» μετατρέπεται σε «new year, same chaos». Το 2026 κάνε σου δώρο να μην επιτρέψεις τη ματαίωση να διαπεράσει (και μάλιστα με το καλημέρα) όλο σου τον κόσμο και… παρ’ το αλλιώς.

Δε χρειάζεσαι reboot

«Θέλω να αλλάξω», «θέλω να οργανωθώ», «θέλω να βρω ισορροπία»: Κάθε Ιανουάριο, το inbox μου γεμίζει από μηνύματα ανθρώπων που θέλουν να ξεκινήσουν coaching. Όλοι νιώθουν ότι «φέτος» πρέπει να κάνουν τα πράγματα διαφορετικά, πιο σωστά, πιο δυναμικά, πιο οργανωμένα. Και κάθε φορά χαμογελώ. Γιατί μέσα σε κάθε μήνυμα υπάρχει η ίδια αγωνία: να τα καταφέρω, να βελτιωθώ, να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Και σίγουρα, είναι ωραίο το να ξεκινήσεις να ξυπνάς στις 6, να κάνεις journaling, εθελοντισμό, να τρως superfoods και να μην αγχώνεσαι. Κατά πόσο όμως όλα αυτά σχετίζονται με ένα χρονικά προδιαγεγραμμένο, συλλογικό update;

Ας ξεκινήσουμε από το προφανές: δεν χρειαζόμαστε reboot ή καινούριο software για να «τρέχουμε» καλύτερα γιατί πολύ απλά δεν είμαστε μηχανές. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να δημιουργήσουμε ποιοτικό χωροχρόνο για να ακούσουμε τι πραγματικά μας λέει το σώμα, το μυαλό, η καρδιά μας. Κι αν αυτό συνεπάγεται αλλαγές, όλα καλά. Αν πάλι όχι, πάλι όλα καλά. Δεν υπάρχει λόγος κάθε προσπάθεια να βαφτιστεί αυτομάτως project αυτοβελτίωσης «γιατί μπήκε το 2026».

Αυτοβελτίωση θα πει

Αυτοβελτίωση στην πραγματικότητα σημαίνει να είσαι ό,τι είσαι απλώς πιο ευγενική με τον εαυτό σου κάθε μέρα που περνά. Να σταματήσεις να συγκρίνεις τη δική σου πορεία με εκείνη της φίλης σου που τρέχει μαραθώνιο, κάνει μάσκες προσώπου κάθε βράδυ και έχει πάντα τέλεια μαλλιά. Αυτοβελτίωση σημαίνει να αποδεχτείς ότι υπάρχουν μέρες που απλά δεν μπορείς και να μην αισθάνεσαι χάλια γι’ αυτό. Γιατί ναι, κάποιες ημέρες απλά επιβιώνουμε και είναι εντάξει. Και σημαίνει και κάτι ακόμα… να αγκαλιάζεις όλα τα κομμάτια του εαυτού σου που σε έφεραν έως το 2026 υγιή, δυνατή και ολόκληρη.

Αν η προηγούμενη χρονιά μας δίδαξε κάτι, ίσως είναι αυτό: δεν χρειάζεται να έχεις τα πάντα υπό έλεγχο για να είσαι καλά. Μάλιστα, βρίσκω αληθινά σοφό να ξεκινάς από τη βάση «ελάχιστα πράγματα είναι στον έλεγχό μου, άρα ας δω τι μπορώ να κάνω με αυτά!». Ναι, μπορείς να είσαι «σε εξέλιξη» και ταυτόχρονα ευτυχισμένη. Μπορείς να αλλάζεις αργά, χωρίς πίεση και με αποδοχή. Κι αν κάτι λειτουργεί, το κρατάς. Αν πάλι όχι, πώς μπορείς να το βελτιώσεις; Μπορείς απλώς να ζεις.

Νέες ευκαιρίες

Οπότε ναι, νέα χρονιά, νέες ευκαιρίες θα πω εγώ. Όχι απαραίτητα για να «αλλάξεις», αλλά για να μείνεις. Κοντά σε σένα, σε όλα όσα σε ανεβάζουν και αγαπάς, βοηθούν τη σκέψη σου να «ανοίγει» και το είναι σου να εξελίσσεται. Όχι για να αποδείξεις κάτι, ούτε για να φτιάξεις μια «καλύτερη» εκδοχή του εαυτού σου –αχ ας μας δώσει κάποιος data γι’ αυτή την εκδοχή επιτέλους!-, αλλά για να θυμηθείς ποια είσαι όταν δεν πιέζεσαι να γίνεις κάτι άλλο «επειδή ήρθε το 2026!». Κάθε χρονιά δεν χρειάζεται να είναι «μεγαλύτερη» ή «καλύτερη» από την προηγούμενη, αρκεί να είναι λίγο πιο αληθινή. Με ανθρώπους που σε γεμίζουν, συνήθειες που σε στηρίζουν και στιγμές που σε γειώνουν. Γιατί τελικά, δεν είναι οι αλλαγές που μας εξελίσσουν, αλλά η τρυφερότητα με την οποία μένουμε μέσα μας, με εμάς.

Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό SHAPE