Δεν είναι πάντα οι μεγάλοι καβγάδες που απομακρύνουν δύο ανθρώπους. Μερικές φορές είναι τα μικρά πράγματα που επαναλαμβάνονται τόσο συχνά, ώστε κάποια στιγμή γίνονται ο τρόπος με τον οποίο σχετίζεστε.
Ένα ειρωνικό σχόλιο εδώ. Ένα «δεν έχω όρεξη να το συζητήσω» εκεί. Μια κουβέντα που μένει στη μέση. Ένα «ό,τι πεις» που σημαίνει στην πραγματικότητα τίποτα από όσα λες δεν με ενδιαφέρουν.
Έρευνες στις σχέσεις έχουν δείξει ότι δεν είναι η ύπαρξη της σύγκρουσης αυτή που προβλέπει απαραίτητα προβλήματα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τη σύγκρουση. Σε μια μεγάλη διαχρονική μελέτη 3.405 ζευγαριών, περισσότερες συγκρούσεις και συμπεριφορές απόσυρσης συνδέθηκαν με χαμηλότερη μελλοντική ικανοποίηση από τη σχέση.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στα μικρά πράγματα που, αν τα αφήσεις, παύουν να είναι τόσο μικρά.
1. «Εσύ πάντα…» και «εσύ ποτέ…»
Άλλο να πεις «με στενοχώρησε που δεν με πήρες» και άλλο «ποτέ δεν σε νοιάζει τι νιώθω».
Το πρώτο μιλάει για μια συμπεριφορά. Το δεύτερο επιτίθεται στον άνθρωπο.
Ο John Gottman έχει περιγράψει την κριτική ως ένα από τα τέσσερα μοτίβα επικοινωνίας που συνδέονται με αστάθεια στις σχέσεις, μαζί με την περιφρόνηση, την άμυνα και την αποστασιοποίηση.
Και ναι, το «πάντα» και το «ποτέ» είναι μικρές λέξεις με εντυπωσιακά μεγάλη ικανότητα να κάνουν μια συζήτηση χάλια.
2. Η ειρωνεία που κάποτε έγινε ο τρόπος σας
Το χιούμορ είναι υπέροχο στις σχέσεις.
Το να κοροϊδεύεις συστηματικά τον άνθρωπό σου και μετά να λες «έλα μωρέ, πλάκα κάνω» είναι κάτι διαφορετικό.
Η περιφρόνηση —η χλεύη, ο σαρκασμός, το eye rolling, η αίσθηση ότι ο ένας στέκεται απέναντι στον άλλον από θέση ανωτερότητας— θεωρείται από την έρευνα του Gottman ένα από τα πιο καταστροφικά μοτίβα επικοινωνίας.
Γιατί κάποια στιγμή δεν γελάτε μαζί.
Ο ένας γελάει με τον άλλον.
Και αυτό αλλάζει όλο το πράγμα.
3. Η μόνιμη άμυνα
«Δεν το είπα έτσι.»
«Εσύ το ξεκίνησες.»
«Και τι ήθελες να κάνω;»
«Εντάξει, εγώ φταίω για όλα!»
Η άμυνα είναι ανθρώπινη. Όταν νιώθουμε ότι κατηγορούμαστε, θέλουμε να προστατευτούμε. Το πρόβλημα ξεκινά όταν γίνεται η μόνιμη απάντηση.
Γιατί τότε δεν υπάρχει χώρος για το πολύ απλό: «ΟΚ, αυτό που έκανα σε πλήγωσε. Θα το κοιτάξω».
4. Το «δεν μιλάω γιατί βαρέθηκα»
Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο «χρειάζομαι λίγο χρόνο να ηρεμήσω και θα το συζητήσουμε αργότερα» και στο να εξαφανίζεσαι συναισθηματικά κάθε φορά που μια συζήτηση δυσκολεύει.
Η αποστασιοποίηση ή stonewalling είναι επίσης ένα από τα τέσσερα μοτίβα που έχει μελετήσει ο Gottman. Και έρευνα σε ζευγάρια έχει συνδέσει την απόσυρση κατά τη σύγκρουση με περισσότερη αρνητικότητα και λιγότερη θετική σύνδεση.
Μερικές φορές η σιωπή είναι ανάγκη.
Μερικές φορές είναι απλώς ένας πολύ κομψός τρόπος να μην αντιμετωπίσουμε τίποτα.
5. Σταματήσατε να είστε περίεργοι ο ένας για τον άλλον
Αυτό ίσως είναι το πιο αθόρυβο απ’ όλα.
Ξέρεις τι θα παραγγείλει. Ξέρεις τι θα πει. Ξέρεις πώς θα αντιδράσει. Ξέρεις την ιστορία πριν καν την ακούσεις.
Και κάπου ανάμεσα στους λογαριασμούς, τα παιδιά, τη δουλειά, το supermarket και το «τι θα φάμε σήμερα;», σταματάς να ρωτάς πραγματικά.
Πώς είσαι;
Τι σε απασχολεί;
Τι φοβάσαι τελευταία;
Τι θέλεις;
Τι έχει αλλάξει μέσα σου;

Η οικειότητα είναι υπέροχη. Αλλά η οικειότητα χωρίς περιέργεια μπορεί εύκολα να γίνει αυτόματος πιλότος.
Και όχι, δεν χρειάζεται να είστε τέλειοι
Όλοι θα γκρινιάξουμε. Θα γίνουμε αμυντικοί. Θα πούμε κάτι που δεν εννοούσαμε. Θα κλείσουμε λίγο την πόρτα επειδή δεν αντέχουμε άλλη κουβέντα. Το ζητούμενο δεν είναι να μην εμφανιστούν ποτέ αυτά τα μοτίβα. Είναι να τα αναγνωρίζουμε πριν γίνουν ολόκληρη η σχέση.
4. Το «δεν μιλάω γιατί βαρέθηκα»


GIPHY App Key not set. Please check settings